Η φθινοπωρινή πολιτική περίοδο δεν άνοιξε καλά για το μονοπρόσωπο κόμμα ΕΛΑΣ του Τσίπρα. Με τις πρώτες δημοσκοπήσεις σκοτείνιασε το rebranding του Αλέξη, αναδεικνύοντας τα όριά του. Το ματς για τη δεύτερη θέση εξελίσσεται σε ντέρμπι, βλέπει ότι η μάχη για τη δεύτερη θέση δεν πάει καλά και γι’ αυτό έχει νεύρα, πολλά νεύρα, κάνοντας το ένα λάθος μετά το άλλο.
Αποτέλεσμα στα δύσκολα αναλαμβάνουν οι παλιές και έμπειρες καραβάνες, άνθρωποι δοκιμασμένοι στις ειδικές αποστολές δολοφονίας χαρακτήρων, σκοπός η «εξυπηρέτηση».
Την επίθεση κατά του πολιτικού αντιπάλου Ανδρουλάκη, με έναν αχρείαστο προσβλητικό λόγο, ανέλαβε ο μετρ της πόλωσης Θανάσης Καρτερός, παλιός συνεργάτης του Αλέξη, ένα από τα 75 μέλη της πολιτικής επιτροπής του κεντρικού καθοδηγητικού οργάνου του ΕΛΑΣ.
Ο σκοπός της επίθεσης δεν συνάδει με το «νέο πρόσωπο» που θέλει να παρουσιάσει ο Αλέξης.
Δεν είναι μόνον ότι διατυπώθηκαν χυδαίοι χαρακτηρισμοί, αλλά και ότι δεν υπήρξε σαφής και ανεπιφύλακτη καταδίκη του από τον αρχηγό που ζητά να εμφανιστεί ως φορέας πολιτικού ήθους.
Οι πολίτες έχουν ακούσει πολλές φορές μεγάλα λόγια για ήθος, ενότητα και προοδευτική ευθύνη, μεγαλοστομίες που δεν μπορούν να διαγράψουν την πραγματικότητα.
Ο κάθε Καρτερός ευθύνεται για τα όσα γράφει, αλλά ο πολιτικός αρχηγός ευθύνεται για το περιβάλλον που διαμορφώνει.
Όταν επιλέγεις να έχεις στενότερους συνεργάτες αυτούς που έχουν τόσο τοξικό λόγο, δείχνεις και την αντίληψή σου για την πολιτική.
Το ύφος και η ένταση μιάς επίθεσης καθορίζεται κυρίως από το πόσο ισχυρός είναι ο αντίπαλος. Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, ο βασικός αντίπαλος προφανώς δεν είναι ούτε κατά διάνοια ο Μητσοτάκης, αλλά ο αρχηγός του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τα ικανά στελέχη του και το σοβαρό πρόγραμμα.
Όσο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όχι απλώς αντιστέκεται, αλλά κλείνει την ψαλίδα της διαφοράς, τόσο θα προκαλεί εκνευρισμό και λάθη στον Αλέξη.
Σε έναν αγώνα μέχρι τελικής πτώσεως θα επιστρατεύσει όλη τη λογική του 2015. Αυτή η σύγκρουση θα είναι αδυσώπητη έως τις εκλογές. Η εποχή που ο ακραίος λαϊκισμός και η χυδαιότητα είχαν πέραση έχει παρέλθει.
Για να καταλάβουμε πόσο άσχετος με την ουσία της πολιτικής είναι, έφτιαξε ένα προσωποπαγές κόμμα άνευ στελεχών και τώρα δεν μπορεί να γεμίσει το κενό με περιεχόμενο επειδή είναι λίγος και οκνηρός.
Πίστεψε στις φήμες περί πρόωρων εκλογών – σε αντίθεση με τον έμπειρο Σαμαρά – βιάστηκε και τώρα δεν ξέρει τι να κάνει! Εντωμεταξύ η φθορά έχει αρχίσει.
Βιάστηκε και τώρα είναι να δουλέψει σε όλα τα επίπεδα: ιδέες, πολιτικές, στελέχη, δείτε πώς, με τρόπο παίρνει πίσω τα παλιά στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αυτούς που τότε νοιώθοντας πανίσχυρος τούς είχε βάλει στον εξώστη.
Ύστερα από το άθλιο άρθρο του Καρτερού, ήρθε και η απίστευτη δήλωση του Αλέξη ότι «δεν συγκυβέρνησε ποτέ με τη δεξιά». Εδώ στην αρχή μένεις άφωνος, μετά τσιμπιέσαι και αναρωτιέσαι αν άκουσες καλά. Κρίμα το παλικάρι, δεν ξέρω… να βάλω τα γέλια ή τα κλάματα;
Μιχάλης Βασ. Σούμπλης
